Waarom Napoleon verloor in Waterloo

Het einde van Napoleon : 18 juni 1815

De slag van Waterloo kent een lange voorgeschiedenis. Vier maanden voordien ontsnapte de verslagen Napoleon uit zijn verbanningsoord te Elba. Hij keert terug naar Parijs, grijpt opnieuw de macht en tracht nog een laatste keer de droom van het Keizerrijk te realiseren. Er volgen honderd spannende en uiterst zenuwslopende dagen. De keizer tracht met alle mogelijke middelen de Europse vorstenhuizen van zich af te houden. Maar het eindigt opnieuw in oorlog. De honderd dagen lopen op hun einde in Waterloo, in België. Daar worden de Fransen verslagen door Britse, Pruissische en Nederlandse troepen. Ze staan onder leiding van de hertog van Wellington. Toch zal Waterloo tot op heden geassocieerd worden met de overwonnene, niet met de overwinnaar. Weinig geschiedkundige feiten zijn zo fel besproken als deze veldslag. Nergens vindt men zoveel begeestering en passie bij de geschiedschrijvers om de waarheid te verdraaien of recht te zetten als hier.

VRAAG INFO over LEZING WATERLOO

boek slag van Waterloo

Slag van Waterloo – Foute geschiedschrijving ?

Meer bepaald heeft de Britse geschiedschrijving de rol van de Belgisch-Nederlandse soldaten tijdens en voor de veldslag volledig miskend. In de beslissende fase van het gevecht was het de Nederlandse divisie van generaal Chassé die de beroemde keizerlijke garde de heuvel van Mont-Saint-Jean afjoeg. Dit wapenfeit deed de slag kantelen in het voordeel van de hertog van Wellington. Deze laatste heeft hierover met geen woord gerept in zijn officieel verslag. Chassé zou heftig protesteren, maar tevergeefs. De geschiedenis wordt geschreven door de overwinnaar. Maar niet altijd  naar waarheid.

Ook een slag van Belgen en Nederlanders

Johan Op de Beeck maakt minutieus een politieke en militaire analyse van Napoleons laatste regeerperiode en van een veldslag die de Europese geschiedenis heeft bepaald. Zijn benadering is uniek omdat ook de rol van de Belgen en de Nederlanders tijdens de slag van Waterloo wordt belicht. Hij  toont aan dat hun inbreng cruciaal was. Ooggetuigenverslagen van soldaten die meevochten, vormen de kern van een spannend relaas en verwoorden de apocalyps van deze unieke veldslag.

Waardering:

Rik Coolsaet, professor Internationale Betrekkingen aan de Universiteit Gent: ‘Het epos van een man, die zijn ultieme veldslag verloor, maar de geschiedenis domineerde. Doorheen de blik van zijn medestanders uit de Lage Landen kijkt Johan Op de Beeck naar de slag van Waterloo en de laatste dagen van Napoleon en zag een man van vlees en bloed. Geschiedschrijving op zijn best.

BOEK EEN LEZING OVER WATERLOO